روزهـاے زنـدگـے

آغاز میگردد در من سپیده ی صبحی دیگر ....
و نفس میگیرد عشقی دوباره پاک ... دوباره ناب ... دوباره بی ریا ...
طلوع کن خورشید کوچکم .. طلوع کن ...
صحن ظهورت میشوم تا ابد ...
نه !
صحن جای کوچکی است ...
آسمان میشوم برایت ...
بمان .. سپیده شو ...
وجودم از آن تو ... روشنش نما ...